مرا نگاه کن...

مرا نگاه کن ، شاید زیباترین تصویر دنیا نباشم ، شاید دلتنگ باشم

گه گاه و آشفته چون زلف بید مجنون در باد ، شاید تلخ باشم

 مثل قهوه ی پررنگی که عصرانه ی خستگی هاست، اما نگاهم

 پر است از شیرینی تو ، تویی که قاب می گیرمت میان این

 خاکیان و دیوار سپید قلبم را هدیه ات می دهم ، مرا نگاه کن

 تا همیشه ، از امروز تا به دنیا آمدن هزاران فردا